Kennisnet Leerlingenzorg Archief
Pesten - Gerard Weide
Drs. Gerard Weide is gespecialiseerd in pestproblematiek, zelfvertrouwen, en existentiële problematiek (depressie), waarmee kinderen worstelen. In dit kader is door hem de Kanjertraining ontwikkeld. Hij ontwikkelde de methode op basis van zijn trainingservaring op sociaal gebied met duizenden kinderen, hun ouders en leerkrachten. Voor Kennisnet Leerlingzorg schreef hij onderstaand artikel.
Zelfvertrouwen
In onze praktijk te Almere hebben wij vaak te maken met pestproblematiek.
We weten de meeste kinderen te helpen. Onze ideeën zijn overgenomen door behoorlijk veel scholen. Op die manier lukt het op dit moment 30 % van de Almeerse kinderen te bereiken. En dat is merkbaar. Nu we ongeveer zes jaar bezig zijn met onze training, merken we dat een groot deel van de Almeerse jeugd en opvoeders ons advies opvolgt: "Laat een pestkop met rust." Wens een pestkop geluk, en trek je eigen plan. Richt je op je eigen vrienden en vriendinnen. Wees geen onbetaalde politieagent, rechter of missionaris/zendeling en ga niet het slachtoffer uithangen. Iemand die vervelend doet, hoef je niet te bestrijden. Geef je mening, haal bij pesters je schouders op, en doe niet met rottigheid mee. Neem maatregelen als het te gortig wordt. Gebruik daarbij je verstand en werk samen.
Pesten is niet altijd pesten
Naar ons idee komt pesten eigenlijk weinig voor als je vraagt naar de bedoeling van kinderen. Voorbeeld: Een "pestkop" met veel vrienden, zegt tegen een jongen zonder vrienden: "Je moet eens vrienden maken!" Deze pestkop zegt dat vaker en de jongen zonder vrienden lijdt daar erg onder. Hier hebben we dus te maken met een pester en een gepeste? Helemaal niet. Als ik vraag naar de bedoeling van de pestkop, dan heeft hij niet de bedoeling te treiteren. Hij dacht steeds een vriendschappelijke opmerking te maken. Hij probeerde op die manier juist contact te krijgen met de eenzame jongen, maar omdat hij nooit hoorde hoe zijn opmerkingen aankwamen, had de "pestkop" niet in de gaten welke grenzen hij overschreed. Toen de "gepeste" vertelde hoe het hem raakte, was de "pester" dan ook erg ontdaan. Dat was helemaal zijn bedoeling niet.
We pesten elkaar wat af, met de beste bedoelingen, of zonder dat we in de gaten hebben hoe we een ander verdriet doen. Het is om die reden dan ook belangrijk gewoon je mond open te doen, als iemand bij jou de grenzen overschrijdt. In de normale omgang met elkaar blijkt het dan erg mee te vallen. Blijf in gesprek met elkaar, met wat minder verwijten.
De durf om in te grijpen
Laat onverlet dat er duidelijk moet worden ingegrepen door leerkrachten en ouders als er werkelijk wordt gepest. En daar schort het aan. Zo las ik laatst in de krant dat politiemensen te bang zijn om op problemen af te stappen. Dat wist ik al jaren als Amsterdammer, maar het is wel fijn om dat gewoon eens te lezen. Zo weet ik ook al jaren dat veel leerkrachten bang zijn om in te grijpen. Voorbeeld: op heel veel scholen durven leerkrachten van de onderbouw de kinderen in de bovenbouw niet aan te spreken op hun gedrag. Ook zijn er talloze ouders/volwassenen die kinderen niet durven te corrigeren. Als verantwoordelijken niet durven in te grijpen, dan gaat de jungle regeren. Zo eenvoudig is het. En dan kan het gebeuren dat een jongetje van 8 jaar een school in negatieve zin naar zijn hand kan zetten. Gevolg: leerkrachten overspannen, lieve kinderen verlaten de school, en de pester? Die blijft op school. Scholen staan met lege handen. Er is geen beleid, er is geen vervolg, er is geen samenhang. Is dat scholen te verwijten? Was het maar zo eenvoudig. Wij (de kanjertrainers in Almere) werken al jaren met deze problematiek. Voor ons is het duidelijk dat jeugdbeleid in de ruimste zin van het woord onsamenhangend is en verkokerd.
Wordt er werkelijk gepest? Laat het niet woekeren!
Pesten met het doel een ander bewust te treiteren, komt weinig voor, maar als niet wordt ingegrepen, gaat het woekeren, grijpt de "negatieve diehard" zijn kans. Deze "slechterik" manipuleert, intimideert, waardoor een hele buurt, een school, een treintraject, een afdeling op het werk, een heel bedrijf, ontregelt raakt. Dan lijkt het of bijna iedereen het doel heeft elkaar het leven zuur te maken. Dat is echter niet het geval, maar de "diehard"is er in geslaagd iedereen tegen elkaar uit te spelen. Deze "slechterik" krijgt zijn kans als opvoeders in de ruimste zin van het woord hun verantwoordelijkheid ontlopen.
Drs. Gerard Weide
Meer informatie
www.kanjertraining.nl
Download dit artikel
[Onbekend
]
Stel hier uw vraag over pesten en zelfvertrouwen
|
|
Interne begeleiding